Dlaczego i jak ruch może pomóc w zmianie niesłużących i powtarzających się myśli?

39,00 

„Nic się nie zmieni, póki nic się nie poruszy”. A.Einstein

Lorem ipsum is placeholder text commonly used in the graphic, print, and publishing industries for previewing layouts and visual mockups. Lorem ipsum is placeholder text commonly used in the graphic, print, and publishing industries for previewing layouts and visual mockups.

Category: .

Co znajdziesz w nagraniu:

1. Dlaczego i jak ruch i świadomość ciała pomagają w pracy z myślami – mini wykład.
2. Somatyczna rozgrzewka prowadzona z muzyką. Skierowanie uwagi na doznania i potrzeby płynące z ciała.
3. Wybieranie i sprawdzanie, które jakości ruchowe są dobre tu i teraz.
4. Demonstracja pracy z powracającą myślą i tym, co robi ona w ciele wraz z poszukiwaniem rozwiązania.
5. Możliwość Twojej własnej pracy z wybraną myślą przy wsparciu-prowadzeniu krok po kroku całego procesu.
6. Komentarze, odniesienie się do refleksji uczestników/czek i kawałeczek osobistej historii.

Wybrane myśli, koncepty, teorie

  • Ciało sprowadza do TU I TERAZ.
    Dzięki świadomemu byciu i życiu w ciele, odczytywaniu komunikatów z niego płynących można poczuć, zrozumieć i wpływać na siebie. Można zmieniać na lepsze stany, zachowania, myśli, które powtarzają się i obciążają.
  • Często łatwiej jest dotrzeć do siebie poprzez ruch i ciało, bo umysł wielokrotnie działa zgodnie z zasadą „lepsze znane piekło niż nieznane niebo” i utrudnia dostęp do nowej perspektywy. Pewnie znasz osoby, które dużo narzekają, ale jeśli mają możliwość, by zrobić coś inaczej, to znajdą setki powodów, dlaczego tego nie zrobią. Żyją w zaklęciu przeszłości, nierzadko w „znanym piekle”. A przecież „Nie zmienimy problemów świadomością, która je stworzyła.” A. Einstein
  • CIELESNE JA jest pierwszym, które się kształtuje i przez które poznajemy świat nie umiejąc jeszcze myśleć. I tutaj tkwi rodzaj pułapki, bo w dziecięcym wieku hipokamp nie jest wystarczająco rozwinięty, byśmy gromadzili wspomnienia w pamięci jawnej. I jednocześnie funkcjonuje już tzw pamięć niejawna, której częścią jest pamięć ciała. W niej zapisują się różne umiejętności jak chodzenie, jazda na rowerze itd.
    W pamięci ciała zapisują się również reakcje survivalowe na silne stresujące bodźce. Reakcje te umożliwiają przetrwanie. To wtedy trenujemy chcąc NIE CHCĄC walkę, ucieczkę, zamrożenie.
    I UWAGA tu zaczyna się tworzyć błędne koło – bo skoro coś działa i przeżyliśmy to wydaje się, że warto to kontynuować.
  • Tak i jednocześnie bardzo Nie. Bo rzeczywistość i nasze umiejętności się zmieniają, ale uwaga układ limbiczny odpowiadający za nasze emocje NIE MA STEMPLA CZASOWEGO. On nie wie, że jesteśmy już starsi, że kontekst jest inny. A bez dostępu do zrozumienia, co się dzieje reakcje stają się automatycznymi strategiami reagowania w silnie stresujących sytuacjach. A później w każdej, która choć trochę budzi napięcie i przypomina wcześniejszą. Za to odpowiada błyskawicznie działające ciało migdałowate.